Instagram
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Przyjazny urząd  Tytuł "Euro-Gmina" Tytuł "Samorząd przyjazny oświacie i jej pracownikom" w V edycji rankingu ZNP Lublin Inwestor na medal
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.


Wirtualny przewodnik po Gminie Puławy

solary banner

Kościół parafialny pw. św. Floriana i św. Katarzyny w Gołębiu

Kościół parafialny pw. św. Floriana i św. Katarzyny w Gołębiu
fot. Kamil Lewandowski


Jak podają źródła kościelne, król Kazimierz Sprawiedliwy wzniósł w Gołębiu latach 1170–1173 dwa kościoły drewniane: jeden pod wezwaniem Św. Katarzyny Aleksandryjskiej i drugi pod wezwaniem Św. Floriana. Legenda głosi, że jeden z nich zatonął w pobliskich bagnach.  Przypuszcza się jednak, że w związku z tym, że Gołąb należał do dóbr królewskich, miał on swój podwójny patronat: rycerski i królewski. Reprezentowany był zatem przez dwóch plebanów. Po śmierci jednego z proboszczów w roku 1419 jego następca wystąpił o połączenie tych dwóch parafii w jedną.

W latach 1626–1638 wybudowano staraniem ówczesnego proboszcza Szymona Grzybowskiego oraz przy wsparciu Jerzego Ossolińskiego (ówczesnego dzierżawcy) murowany kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, Św. Floriana i Św. Katarzyny. Kościół został konsekrowany 5 września 1638 roku. Duszpasterzami w Gołębiu byli najpierw księża diecezjalni, następnie ojcowie franciszkanie, księża diecezjalni, od roku 1979 księża sercanie a od  2006 roku ponownie księża diecezjalni.

Kościół jest przykładem architektury renesansu północnego. Jest to budynek murowany z czerwonej cegły. Główna nawa ma kształt prostokątny, z półkolistą absydą oraz  dwoma wieżami od strony zachodniej. Portal główny wykonany jest w stylu manierystycznym. Występują na nim liczne płaskorzeźby z motywami roślinnymi, między innymi na  górnych częściach pilastrów i gzymsach. Przy wejściu do świątyni, nad przedsionkiem znajduje się wczesnobarokowy prospekt organowy.

We wnętrzu kościoła, w ścianach, znajdują się głębokie arkady, a pomiędzy możemy zaobserwować pary kolumn z gzymsami. Sklepienie ma kształt kolebkowy, pokryte jest lubelską sztukaterią dekoracyjną . U jego nasady, w owalnych kształtach, znajdują się płaskorzeźby z popiersiami apostołów. Z kolei w występach belkowania widnieją popiersia proroków. Część uposażenia świątyni pochodzi z XVII w., między innymi renesansowa ambona, chrzcielnica (sygnowana datą 1598). Na uwagę zasługują również para ław kolatorskich oraz dwa konfesjonały z 1639 r. oraz manierystyczny żyrandol korpusowy zwany holenderskim, który w spodzie ma zwis w kształcie owocu granatu, a na 12 ramionach świeczników figurki 12 apostołów. Ołtarze główny i boczny pochodzą  z XIX/XX wieku i wykonane są w stylu neobarokowym. Obraz Matki Boskiej Ukoronowanej wśród aniołów oraz obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa to dzieła zdobiące ołtarz główny, natomiast obrazy w ołtarzach bocznych przedstawiają patronów świątyni św. Floriana oraz  św. Katarzynę. W kościele znajdują się również malowidła ukazujące MB Częstochowską oraz MB Niepokalanie Poczętą. Na chórze można podziwiać 18-głosowe barokowe organy z XVII wieku, przebudowane w 1908 roku przez firmę Jagodzińskiego z Lublina.

Wyjątkowe zdjęcia zabytków sakralnych Gołębia, autorstwa mistrza fotografii Adam Bujaka i jego syna Marcina, można znaleźć w publikacji pt. „Renesans Lubelski”, wyd. Boni Libri, Lublin 2013.

 

 

Czytany 9721 razy